คนมีน้ำยา


“…การจะเป็นเสือนั้นไม่สำคัญ สำคัญอยู่ที่รามีเศรษฐกิจแบบพอมีพอกิน แบบพอมีพอกินนั้นหมายความว่าอุ้มชูตัวเองได้ ให้มีพอเพียงกับตัวเอง อันนี้ก็เคยบอกว่า ความพอเพียงนี้ไม่ได้หมายความว่า ทุกครอบครัวจะต้องผลิตอาหารของตัว จะต้องทอผ้าใส่เอง อย่างนั้นมันเกินไป แต่ว่าในหมู่บ้านหรือในอำเภอ จะต้องมีความพอเพียงพอสมควร บางสิ่งบางอย่างที่ผลิตได้มากกว่าความต้องการ ก็ขายได้  แต่ขายในที่ไม่ห่างไกลเท่าไหร่ ไม่ต้องเสียค่าขนส่งมากนัก...”

 

 

พระราชดำรัสพระราชทานแก่บุคคลต่างๆ

ที่ข้าเฝ้าฯ ถวายชัยมงคล เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดาฯ พระราชวังดุสิต  วันพฤหัสบดีที่ ธันวาคม  ๒๕๕๐

น้ำยาเนกประสงค์

จ่ารื

         พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระจ้าอยู่หัวฯ  ข้างต้น  สะท้อนให้ ็นึงความ่วงใยในความเ็นอู่ของพสกิกรในพระอง์เ็นอ่างยิ่ง

ทรงมุ่งหวังให้พสกนิกรของพระองค์มีความเป็นอยู่ที่พอเพียง  สามารพึ่งตนเองได้ ไม่ต้องดิ้นรนมากจนเกินกำลัง พสกนิกรจึงควรมาร่วมกัน สนองพระราชประสงค์ข้างต้นด้วยการหันมาพึ่งตัวเองให้มากขึ้น โดย การพยายามผลิต ผลิตภัณฑ์ที่ช้ในครัวรือนเป็นประจำ เพื่อเป็นการ เสริมรายได้และลดรายจ่ายของครอบครัว ผลิตภัณฑ์ที่ช้ในครัวรือนที่ สามารถผลิตได้ด้วยตนเองโดยช้วัสดุอุปกรณ์ที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น เนื่องจากในการดำเนินชีวิตบน วิถีแห่งเศรษฐกิจพอเพียงการลดค่าใช้จ่ายของคนในครอบครัวเป็นหนึ่งสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะรายจ่ายสำหรับการชื้อน้ำยาหรือสารทำความสะอาดต่างๆเช่น สบู่ น้ำยาล้างจาน น้ำยาซักผ้า  หรือทำความสะอาดต่างๆ นั้น เป็นรั่วทางการเงินที่สำคัญ ซึ่งทำให้แต่ละบ้านต้องจ่ายเงินไปจำนวนไม่น้อย

การทำน้ำยาเอนกประสงค์ด้วยวิธีการที่ง่ายเพื่อใช้เองและอุดรูรั่วทางการเงินของคนในครอบครัว ด้วยผลผลิตเหลือกินเหลือใช้และหาหาได้ง่ายในท้องถิ่น จึงถือเป็นทางเลือกแหล่งวิธีการพึ่งพาตนเองที่ชาญฉลาดของครอบครัวยุคใหม่

     



สถาบันเศรษฐกิจพอเพียง มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์

ต.หัวไทร อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา

โทรศัพท์ 038-500000 ต่อ 7600